Psychoterapia Gestalt

Gestalt to niemieckie słowo, rzeczownik, które nie ma bezpośredniego odpowiednika w języku angielskim  i polskim. Jest na ogół tłumaczone poprzez najbliższe znaczenia, takie jak :wzorzec, forma, kształt lub konfiguracja. Jednak znaczy więcej niż te bliskoznaczne pojęcia. W niemieckim odnosi się do ogólnego wyglądu osoby, jej całokształtu, fizyczności i „wnętrza”zawierającego także np. jej energię.

Gestalt to zintegrowana całość. W języku angielskim często zamiennie używa się terminu „Whole”.

Sto lat temu, kiedy psychologia była wciąż w powijakch, grupa naukowców akademickich w Berlinie, postanowiła pracować nad starymi problemami tej dziedziny, w zupełnie nowy sposób.

Z punktu widzenia grupy tych”naukowych buntowników”, dominujące w tamtym czasie podejście do naukowego zrozumienia tego, jak przebiega ludzka percepcja, myślenie i poznanie, a ostatecznie doświadczenie i zachowanie, było mocno ograniczone. Wkrótce zaczęto ich nazywać Gestaltists (Gestaltyści) lub  Szkoła Gestalt(Gestalt School). Według nich potrzebny był nowy początek i odpowiedzi na najbardziej trudne i znaczące pytania na temat ludzkiej natury: jak możemy rzeczywiście objąć wiedzą i korzystać z naszego świata? W jaki sposób działa ludzka percepcja, poznanie, doświadczanie i inne?

Po stuleciach spekulatywnej filozofii, która zmagała się z tymi pytaniami, tworząc wyobrażone modele, mające objaśniać nasza naturę, Szkoła Gestalt, na krotko przed wybuchem I Wojny Światowej (jej pierwsi przedstawiciele:Max Wertheimer, Kurt Koffka, Wolfgang von Kohler) zapoczątkowała nowe, eksperymentalne kierunki badań i ustaleń, odsłaniające nieco dotąd „niewidzialne” procesy percepcji i doświadczania. Drugie, międzywojenne pokolenie Gestaltists, to przede wszystkim praca Kurta Lewina, uznawanego dziś za jednego z twórców psychologii społecznej jako dyscypliny naukowej. Z połączenia wczesnych prac nad percepcją i bardziej realistycznych, mniej laboratoryjnych, sytuacji badawczych(action research), zaproponowanych przez Lewina, powstały podwaliny współczesnych teorii zarządzania, dynamiki grupowej, używanych dziś w badaniu dynamiki organizacji na całym świecie.

Model psychologii Gestalt i dokonania drugiego pokolenia Gestaltists (Lewin, Goldstein), został przeniesiony na grunt psychoterapii przez dwoje, krytycznie nastawionych do klasycznej psychoanalizy, jednak wówczas wciąż praktykujących psychoanalityków Laurę i Fritza Perlsów oraz teoretyka społeczeństwa i krytyka kultury, antropologa i pisarza Paula Goodmana.

Dzieło, które było owocem współpracy Fritza Perlsa, Ralpha Hefferline, profesora psychologii z Columbia University NY i Paula Goodmana oraz inspiracji Laury Perls, ukazało się w 1951 roku.

Stanowi fundamentalny wykład teoretyczny nowego modelu i podejścia w psychoterapii, nazwanego przez twórców Gestalt Therapy, Terapia Gestalt.

W „Gestalt Therapy.Excitement and Growth in the Human Personality” kluczowym pojęciem odmiennym i oryginalnym jest kontakt. Drugim bazowym założeniem jest nieprzerwany proces wymiany ze środowiskiem, zatem relacyjność naszego istnienia.

Psychoterapia Gestalt rozwijała się od lat 50-tych ubiegłego wieku intensywnie w USA i później w Europie. Należy do nurtu humanistyczno-egzystencjalnego, ale integruje też zdobycze współczesnej nauki i osiągnięcia innych podejść.

opracowane na podstawie:

„Gestalt Therapy”G.Wheeler,L.Axelsson